Gül ile Bülbül

Bu cam kolyeleri gül ile bülbülün aşkından ilham alarak yaptım…
Bilirim âşıksın güle
Gülün hâlinden kim bile
Bahçedeki gonca güle
Dolaşıp söz atma bülbül
Yunus Emre’nin “Bülbül Kasidesi”nden bir beyit…

Kulağıma küpe oldular!

Ne zamandır elimin altında olan ve nerede kullansam diye düşündüğüm oyalara güzel bir yer buldum sonunda, artık onlar benim narin ama bu aralar pek ağır işiten kulaklarımı süsleyecekler hii hii 🙂
Neööyyy bişey mi dediniz duyamadım 🙂

Bedava Terapi İşte :)

Canınız mı sıkıldı? Moraliniz mi bozuk? Kafanızı biraz dağıtmak mı istiyorsunuz? Alın elinize bir fırça, birkaç boya ve bir taş başlayın boyama 😉 İşte size bedava terapi! Ben taşlarımı boyarken çok eğlendim ve zaman nasıl geçti hiç anlamadım. Pandayı annem için yaptım ve evdeki saksılardan birine çiçeğin dibine oturttum çok şeker durdu. Siz de farklı hayvanlar deneyerek saksılarınızı hayvanat bahçesine çevirebilirsiniz 😉
 
Bu kara kedicikleri ise mektup arkadaşlarım için boyadım… Sevgili Leylak Dalı çok güzel bir mektup etkinliği başlatmıştı, bu sene ben de dahil oldum ve gönderdiğim yılbaşı kartlarımın içine Miso hatırası bu kedicikleri de koydum 😉 Umarım alıcılar arasında kedi fobisi olan yoktur hii hii 🙂

Zuzaylılar

Bu aralar eğlenceyi buldum ben 🙂 
Sanmayın ki oyuncak, aslında onlar sadece düğme 😉
Ve benim çocuk yanımı gün yüzüne çıkartmayı iyi bildiler! Herhangi bir yerde kullanana kadar bir süre daha oynayacağım onlarla hii hii 🙂
ELİT TUHAFİYE
Adres: Şemsettin Günaltay Cad. 19 Mayıs Mah. No:164-C Kazasker-Erenköy
(Minibüs Caddesi üzerinde yeni açılan Kazasker Starbucks’ın sırasında…)
Telefon: +90 (216) 386 30 20

Şimdi de Kumaş Cüzdanlara Taktım :)

Geçen gün annemle Bağdat Caddesi’ndeki Dodanlı mağazasına uğradık. 2 katlı mağazada birbirinden güzel kumaşlar vardı ama ben hemen saldırmak istemedim. Genelde birşeye heves ettiğim zaman hemen gider türlü türlü malzemeler alırım, tabii hepsini aynı anda yapamadığım için bir süre sonra ben bunları niye almıştım ne yapacaktım diye düşünür dururum 🙂 Artık beynime iyi davranma kararı aldım, onu böyle düşüncelerle yormayacağım, afferin bana di mi 😉 Dodanlı’dan sadece yapacağım cüzdanlar için renkli iç astarlar aldım çünkü Moskova’dan gelirken kumaşlarımı yanımda getirmiştim.
Aaaa yeter ayol senin kedi sevginden bize fenalık geldi demiyorsunuz di mi 🙂 Bak bir konuda anlaşalım sonra bozuşmayalım 🙂 Ben 70 yaşında bir nine olduğum zaman bile torunlarıma kedili atkılar örüyor olacağım, tabii bunun için önce örgüyü sökmem lazım, gerçi önümde öğrenmek için uzun bir zaman var ama neyse şu örgü konusunu şimdilik ben hiç açmıyım, siz anafikri anladınız zaten 😉
Canım arkadaşım Zeynep soldaki rengarenk kedili kumaşı Moskova’da bir fuarda görünce Noni buna bayılır demiş ve almış 😉 Arkadaşım beni çözmüş vallahi! Sağdaki kedili kumaşı ise Kievskaya’daki alışveriş merkezinin içinde ufacık bir hobi mağazasında görüp “vurulup” almıştım.
Vee açıklıyorum: şimdiki hedefim yılbaşında sevdiklerime hediye etmek üzere renkli kumaşlardan cüzdanlar dikmek… Bunun için yabancı sitelerde bayağı bir dolandım durdum, en çok şu sitedeki cüzdanı beğendim ama fotoğraf ve anlatımdan bazı yerleri tam olarak anlayamadığım için ilk denemem fiyasko ile sonuçlandı. Üstte fotoğrafını gördüğünüz ikinci denemem oluyor 🙂  Bu birincisine göre daha iyi oldu ama yine de bazı hatalar yapmışım, mesela iç astarını tersten dikmeyi unutmuşum. Bir de dış kısmını 2 ayrı kumaştan dikmem gerekiyormuş, önden görüntü iyi ama cüzdanın arkasını çevirdiğiniz zaman kediler başaşağı duruyor kihh kihhh 🙂 Neyse bu kadar kusur kadı kızında da bulunur öyle di mi 😉

Fulardan Bluze Transfer ;)

Diğer blogumu takip edenler bilir, kedili bir fulardan bluz yapmıştım kendime… Arkasında likralı kumaş kullanmıştım, çok da basit olmuştu dikimi. Aynısını bir de ablam için yapmak istedim…
Önden görüntüsü böyle oldu…
Bu da arkadan görüntüsü…
Canım ablam inşallah severek giyersin 😉

 Diktiklerim beğenilince teyzoşum da kendi elindeki fulardan bir tane yapmamı istedi 😉 Aman bendeki havayı görmeniz lazım, mezurayı astım boynuma, ağzımda iğnelerle prova yaptım kırk yıllık terzi edasıyla 😉

Neyseki havam pof diye sönmedi, altından kalkabildim 😉
Teyzeme diktiğim bluzun arkasında saten kumaş kullandım…
Bunu kendim için dikmiştim…
Şimdi sırada küçük teyzeminki var, onu da en yakın zamanda dikeceğim 😉
Sizin de elinizde desenini beğendiğiniz ama farklı şekilde değerlendirmek istediğiniz bir fular veya eşarbınız varsa benim gibi bluze çevirebilirsiniz 😉

Örmek veya Örememek İşte Bütün Mesele Bu :)

Son günlerde elimden şişlerim eksik olmuyor. Ay gören de beni haraşolar, saç örgüler ördüğümü sanır! 34 yaşındayım ve bildiğiniz düz örgüyü daha yeni öğreniyorum, yani öğrenmenin yaşı yoktur atasözüne güzel bir örnek olabilirim hii hii 🙂
Canım annem beni pek hevesli görünce gidip yüncüsünden hemen bu yumağı (Himalaya desenli iplikler serisinden Yakamoz) almış.
Ama aldığına alacağına pişman ettim desem yeridir 🙂 Ay bir daha göster anlamadım, ay ilmek kaçtı şimdi napıcam diye diye canım annemi delirttim iki günde 🙂 Sonra max. 5.5 numara şişle örülmesi gereken bir yünü tutturdum kalın olsun diye 10 numara şişle örmeye kalktım tabii ortaya örümcek ağına benzeyen ağzı burnu bir tarafa giden bir örgü çıktı 😛 Sonra söktüm hepsini tıpış tıpış 5 numara şişi elime aldım. Şimdi örüyorum örmesine ama henüz üstteki kadarcık bir yol alabildim. Ama bu da bişeydir di mi? Yani örgüye kafası geç basan tek yavrucak ben değilimdir bu dünyada, bir ses verin yüreğime su serpin lütfen 🙂
Bu arada benim örgü ile boğuştuğum bir esnada bana (ya da benden çok anneme :)) acıyan bir arkadaşım (teşekkürler Merve’cim!) bu güzel linki paylaştı benimle, örgüye yeni başlayan herkes tıklasın mutlaka!

Pembe Pembe Gönlüm Elbisede :)

Size demiştim boş durmuyorum diye 😉 İşte en son diktiğim elbise… Aslında pembe rengini kıyafette çok tercih etmem, daha çok uçuk renkleri tercih ederim, ne akla hizmet gidip fuşyaya yakın cart pembe kumaş almışım hiçbir fikrim yok 🙂 İnsan bazen böyle şuursuzluklar yapıyor heralde! Elbisemin tamamını gösterebilmek için yazı beklemem gerekiyor, bu nedenle şimdilik sadece ucundan accık gösterebiliyorum 😉 Sırada ceket olmayı beklerken kendini tunik-yelek olarak bulan gri likralı kumaşım var, çok az bir işi kaldı, umarım sonuç iyi olur da burada paylaşabilirim, haydi bakalım gazamız mübarak ola 🙂

Renkler

Burayı çok boşlamış gibi duruyorum ama hobilerim tam gaz devam ediyor aslında 😉 Dikiş dersimin yanında şimdi bir de resim derslerine başladım. Aslında resme yeteneğim hiç yoktur ama hem renkleri öğrenmek, hem de farklı birinin perspektifinden resmi algılamak için bu dersi almak istedim. Tabii bir de kolaj denemesi için 😉 İlk 2 derste temel renkleri karıştırarak kaç farklı tonda renk ortaya çıkartabileceğimizi öğrendim. Üçüncü derste ise kolajla ilgili çalışmalara başladım. Daha çok başındayım, yavaş yavaş şekillenmeye başladıkça daha çok paylaşacağım. Tekrar görüşene dek sevgiyle kalın!