Şimdi de Kumaş Cüzdanlara Taktım :)

Geçen gün annemle Bağdat Caddesi’ndeki Dodanlı mağazasına uğradık. 2 katlı mağazada birbirinden güzel kumaşlar vardı ama ben hemen saldırmak istemedim. Genelde birşeye heves ettiğim zaman hemen gider türlü türlü malzemeler alırım, tabii hepsini aynı anda yapamadığım için bir süre sonra ben bunları niye almıştım ne yapacaktım diye düşünür dururum 🙂 Artık beynime iyi davranma kararı aldım, onu böyle düşüncelerle yormayacağım, afferin bana di mi 😉 Dodanlı’dan sadece yapacağım cüzdanlar için renkli iç astarlar aldım çünkü Moskova’dan gelirken kumaşlarımı yanımda getirmiştim.
Aaaa yeter ayol senin kedi sevginden bize fenalık geldi demiyorsunuz di mi 🙂 Bak bir konuda anlaşalım sonra bozuşmayalım 🙂 Ben 70 yaşında bir nine olduğum zaman bile torunlarıma kedili atkılar örüyor olacağım, tabii bunun için önce örgüyü sökmem lazım, gerçi önümde öğrenmek için uzun bir zaman var ama neyse şu örgü konusunu şimdilik ben hiç açmıyım, siz anafikri anladınız zaten 😉
Canım arkadaşım Zeynep soldaki rengarenk kedili kumaşı Moskova’da bir fuarda görünce Noni buna bayılır demiş ve almış 😉 Arkadaşım beni çözmüş vallahi! Sağdaki kedili kumaşı ise Kievskaya’daki alışveriş merkezinin içinde ufacık bir hobi mağazasında görüp “vurulup” almıştım.
Vee açıklıyorum: şimdiki hedefim yılbaşında sevdiklerime hediye etmek üzere renkli kumaşlardan cüzdanlar dikmek… Bunun için yabancı sitelerde bayağı bir dolandım durdum, en çok şu sitedeki cüzdanı beğendim ama fotoğraf ve anlatımdan bazı yerleri tam olarak anlayamadığım için ilk denemem fiyasko ile sonuçlandı. Üstte fotoğrafını gördüğünüz ikinci denemem oluyor 🙂  Bu birincisine göre daha iyi oldu ama yine de bazı hatalar yapmışım, mesela iç astarını tersten dikmeyi unutmuşum. Bir de dış kısmını 2 ayrı kumaştan dikmem gerekiyormuş, önden görüntü iyi ama cüzdanın arkasını çevirdiğiniz zaman kediler başaşağı duruyor kihh kihhh 🙂 Neyse bu kadar kusur kadı kızında da bulunur öyle di mi 😉

Fulardan Bluze Transfer ;)

Diğer blogumu takip edenler bilir, kedili bir fulardan bluz yapmıştım kendime… Arkasında likralı kumaş kullanmıştım, çok da basit olmuştu dikimi. Aynısını bir de ablam için yapmak istedim…
Önden görüntüsü böyle oldu…
Bu da arkadan görüntüsü…
Canım ablam inşallah severek giyersin 😉

 Diktiklerim beğenilince teyzoşum da kendi elindeki fulardan bir tane yapmamı istedi 😉 Aman bendeki havayı görmeniz lazım, mezurayı astım boynuma, ağzımda iğnelerle prova yaptım kırk yıllık terzi edasıyla 😉

Neyseki havam pof diye sönmedi, altından kalkabildim 😉
Teyzeme diktiğim bluzun arkasında saten kumaş kullandım…
Bunu kendim için dikmiştim…
Şimdi sırada küçük teyzeminki var, onu da en yakın zamanda dikeceğim 😉
Sizin de elinizde desenini beğendiğiniz ama farklı şekilde değerlendirmek istediğiniz bir fular veya eşarbınız varsa benim gibi bluze çevirebilirsiniz 😉

Pembe Pembe Gönlüm Elbisede :)

Size demiştim boş durmuyorum diye 😉 İşte en son diktiğim elbise… Aslında pembe rengini kıyafette çok tercih etmem, daha çok uçuk renkleri tercih ederim, ne akla hizmet gidip fuşyaya yakın cart pembe kumaş almışım hiçbir fikrim yok 🙂 İnsan bazen böyle şuursuzluklar yapıyor heralde! Elbisemin tamamını gösterebilmek için yazı beklemem gerekiyor, bu nedenle şimdilik sadece ucundan accık gösterebiliyorum 😉 Sırada ceket olmayı beklerken kendini tunik-yelek olarak bulan gri likralı kumaşım var, çok az bir işi kaldı, umarım sonuç iyi olur da burada paylaşabilirim, haydi bakalım gazamız mübarak ola 🙂